Eerst pakken we rustig in, genieten nog even van de gulle nazomerse zon, en knippen de vuurdoorn wat bij. Vervolgens brengen we onze stempassen bij buurtgenoot Hans, die voor ons zal stemmen op 12 september. Met SP of PVV heeft ie wat moeite zegt ie, maar de rest is OK. Nou, hij kan gerust zijn.
Ons doel van vandaag is niet ambitieus: ergens in de Eiffel terechtkomen. Onze Tomtom wil ons van Leiden over Amsterdam leiden, maar we gaan lekker toch over Rotterdam. Als wraak stuurt ie ons naar Antwerpen, en dwars door Belgie. Niet eens zo gek (we hebben ook een kaart bij ons).
We hebben een heerlijke bak met MP3-tjes voor op de car stereo, het zonnetje schijnt en het BMW-tje ronkt erop los. Bij Düren zakt de stemming wat, want het is daar spitsuur. Het stoplicht springt op rood, en blijft hier eindeloos rood, in Düren is het altijd gekloot. Uiteindelijk komen we terecht in Land-Gut- Hotel Zum Alten Forsthaus, wat we meteen herkennen van een vorige thuisreis. Thuiskomertje! We laten ons het Eiffelse menu gut schmecken: Rehragout met speck- noedels, en een cordon blue groot genoeg voor een peleton ME-ers. Dit alles omspoeld met een voorproefje van de beloofde bierstromen, en we scoren de eerste Müller-Thurgau. Nu nog even de veren dekbedden testen en morgen verder richting het Zuiden!
.jpg)
Na een welkome nachtrust gaat om half acht de wekker. Het is vakantie en ik heb hem speciaal gezet om er nu lekker een lel tegen aan te kunnen geven. Opzouten jij! In our own time, zoals de engelsen zo mooi zeggen, staan we relaxed op en genieten een eenvoudig doch voedzaam ontbijt. Het afrekenen aan de balie gaat gewoon met de knaloranje giropas. Toppie!
Eenmaal op de autobahn bij Keulen is er even een dipje. Vlak voor ons is er een LKW in de hens gegaan, en we zitten in een Totalsperrung. Alleen een eindeloze sliert brandweerwagens, politiebusjes, Hilfewagen en ander gedoe wurmt zich door de corridor gevormd door personenauto's en vrachtwagens, richting de rookpluim een paar honderd meter verder.
Er ontspint zich een vermakelijk tafereel van nieuwsgierige automobilisten, die uit hun auto kruipen om iets op de vangen van het onverwachte spectakel, en er noodgedwongen samen maar een gezellige boel van maken. Er wordt druk heen en weer geflaneerd en gebabbeld. Tot na drie kwartier de weg weer wordt vrijgegeven, Dan breekt meteen de strijd uit wie het snelste weer door kan gassen. Jaques Tati had de scene kunnen schrijven.
Voor de rest is het rijden op de autobahn best saai. Goed uitkijken voor snelle monsters in je achteruitkijkspiegel en voor de lol bijhouden hoeveel keer je welke wagen al hebt ingehaald. Speciale kenmerken helpen, een Belg met een ringbaardje in een snelle Opel, een busje uit Rusland.
Het doel vanvandaag is Bad Toelz bij Muenchen. Vandaar kunnen we of naar Herrenchiemsee (een van de paleizen van Ludwig II) gelegen in de Chiemsee, en/of naar Ludwig' s berghut bij Garmisch Partenkirchen.Die laatste is alleen te voet te bereiken, een wandeling van twee uur (en terug). De hut is de enige van de stulpjes van Ludwig die we nog nooit bezocht hebben. De rest moet je een beetje bijhouden (een bezoekje per tien, twintig jaar is voldoende).
Bad Toelz is een aardig Beiers stadje aan de Isar. Het is er zomers waarschijnlijk een kermis a la Valkenburg, maar nu is het er aangenaam. Hotel Am Wald ligt zowaar in een dorps gedeelte van de stad, dat op loopafstand ligt van de Altstadt. Ja, weer zo'n binnenstad waar je een legpuzzel van 1500 stukjes van kan maken.
Bistro Solo heeft een terras met uitzicht op de Isar, het Isarpark, de brug, en een stukje van de Altstadt. De keuken is Italiaans, eenvoudig en lekker, en het zit vol locals. Daar gaan we dus een hapje eten. In het park voor onze neus ontrolt zich een heuse pantoffelparade, met wandelaars, nordic walkers, fietsers, joggers, mensen met kleine hondjes, enzovoorts. Kijken of we morgen een beetje weer hebben om te wandelen.
(Woensdag 05 september 2012)
Vandaag doen we een poging om Schloss Schachen te bezoeken, de berghut van Ludwig II. Vanaf Garmisch-Partenkirchen of vanaf Elmau twee uur lopen. We kiezen Elmau. De tomtom levert ons na een lange rit af in Hirtensang of zo, waar de weg niet verdergaat. Helaas zitten we niet in een helicopter. Wel een mooie rit overigens. Vooral als je de vierde symphonie van Bruckner erbij draait..
Als we eenmaal op het weggetje naar Elmau staan en de tol willen voldoen, is het over elven. De aardige meneer die de kaartjes verkoopt, heeft het over minstens drie uur naar boven en iets minder terug. Woeps, dat wordt 'm niet vandaag. Gelukkig kan je bij Elmau ook lekker wandelen, en er zijn maar liefst twee kastelen, Schloss Elmau en Kranzbach. Alletwee gewoon 20e eeuws en in gebruik als luxe hotel. De dreigende bliksemflitsen op de buienradar manifesteren zich gelukkig niet, het is zelfs helemaal droog, maar geen koperen ploert vandaag. Na 2 1/2 uur lopen hebben we toch wel het end in de bek (kantoorbanen), dus Schangen doen we nog wel een keer op de terugweg.
.jpg)
Hotel am Wald heeft vandaag de laatste Grill-Abend van het seizoen in de aanbieding, met een lekkere rib-eye die buiten op een mega barbeque wordt geprepareerd. Een 'scharfe sauce' met verse spaanse pepertjes maakt het feest kompleet. Voor de kleine eter is er ook rauch-lachs mit rosti-medallions.
(Donderdag 06 september 2012) De verwachte regen is aangekomen in Bayern. Het is tijd om te verkassen. Dat is heel simpel als je niets van tevoren boekt: je checkt uit en vertrekt gewoon. We maken een wonderschone rit door de bergen naar Innsbruck. Dan via Igls en Patsch rijden we hoog boven de Brenner Autobahn het Wipptal in richting Bolzano. Het uitzicht is fenomenaal.
We komen terecht in het skidoprpje La Villa, waar we een appartementje huren bij mevrouw Crazzolare Benedetto. Nothing fancy, but value for money. Het uitzicht is fabuleus, zij het niet vanaf ons balkonnetje.
.
.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten